ทบทวนพินอิน?

1.1.1 ตัวชี้วัด/ผลการเรียนรู้แกนกลาง สาระที่ 2 : ภาษาและวัฒนธรรม มาตรฐาน ต 2.1 เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างภาษากับวัฒนธรรมของเจ้าของภาษา และนำไปใช้ได้ อย่างเหมาะสมกับกาลเทศะ ม.2/2 บอกข้อมูล และความสำคัญของเทศกาล วันสำคัญ งานฉลอง ชีวิตความเป็นอยู่ของจีน ม.2/3 เข้าร่วมกิจกรรมทางภาษาและวัฒนธรรมของจีน ตามความสนใจ มาตรฐาน ต 2.2 เข้าใจความเหมือนและความแตกต่างระหว่างภาษาและวัฒนธรรมของเจ้าของภาษา กับภาษาและวัฒนธรรมไทย และนำมาใช้อย่างถูกต้องและเหมาะสม ม.2/2 เปรียบเทียบความเหมือนหรือความแตกต่างระหว่างเทศกาล งานฉลอง วันสำคัญ และชีวิตความเป็นอยู่ ของจีนกับของไทย สาระที่ 3: ภาษากับความสัมพันธ์กับกลุ่มสาระการเรียนรู้อื่น มาตรฐาน ต 3.1 ใช้ภาษาต่างประเทศในการเชื่อมโยงความรู้กับกลุ่มสาระการเรียนรู้อื่น และเป็นพื้นฐาน ในการพัฒนา แสวงหาความรู้ และเปิดโลกทัศน์ของตน ม.2/1 ค้นคว้า รวบรวมคำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มสาระการเรียนรู้อื่น จากแหล่งเรียนรู้ และนำเสนอด้วยการพูดหรือเขียน

一块儿学习 มาเรียนกันเถอะ !

你几岁了 ? คุณกี่ปีแล้ว

พินอิน 拼音 Pīnyīn

ทำไมต้องมีตัวพินอิน ? 

เนื่องจากตัวอักษรจีนเป็นตัวอักษรที่มาจากภาพวาดและวิวัฒนาการเรื่อยมาจนเป็นตัวอักษรจีนในปัจจุบัน โดยแต่ละขีด แต่ละเส้นของตัวอักษรจีนไม่สามารถนำมาผสมกันแล้วออกเสียงเป็นภาษาจีนได้ ด้วยเหตุนี้เองเราจึงจำเป็นที่จะต้องเรียนรู้ระบบการออกเสียงสัทอักษรภาษาจีน

(พินอิน拼音)  ซึ่งได้ดัดแปลงมาจาก International Phonetic Alphabets เพื่อช่วยในการอ่านออกเสียงตัวอักษรจีนนั้น ๆ หากเทียบกับภาษาไทยแล้ว ระบบสัทอักษรจีนหรือพินอินนั้นไม่ได้ยากอย่างที่คิด ภาษาไทยเรามีพยัญชนะ สระ วรรณยุกต์ สัทอักษรจีนก็มีเช่นกัน

พินอิน ประกอบไปด้วย พยัญชนะ สระ วรรณยุกต์ 

พยัญชนะ 声母  Shēngmǔ

อาจเป็นรูปภาพของ ข้อความพูดว่า "การสอนภาษาจีน PIM 声母 พยัญชนะ ปัว b d พัว m มัว p t เตอ f ฟัว เทอ n เนอ เกอ g เลอ k เคอ เฮอ จี ชี q zh จรือ ch ชรือ X sh ซรือ z จือ r c ยรือ ชือ s ซือ อี y w อู yเพเบ็นย้ญท่ะใข้ทห้หพอเนะบา้ว ใช้วางหน้าหรือแทนสระบางตัว ทาอยงา ทั้งหมด"

                   หมายเหตุ: เมื่ออ่านพยัญชนะที่มี(*) zh ch sh r เมื่อออกเสียงให้งอลิ้นเสมอ

สระ 韵母 Yùnmǔ

อาจเป็นรูปภาพของ ข้อความพูดว่า "การสอนภาษาจีน PIM อา 韵母 สระ o โอ ai e ไอ เออ ong อง an อี ei อัน u เอย ou ιa อู โอว ü ang เอีย en อัง ua เอิน อวา ian ao üan เอียน เอา eng uai เอิง อวียน ไอว lang üe เอียง er เอว uan เออร์ อวัน iao *üen เอียว uang อวัง ie ün เอีย อุวน *uei in อน ui อุย อิง *uen ing iong อียง un อุน *iou ueng iu เอวิง อิว uo อัว 韵母省写 ระลดูป(เวลาเขียนละสระบางตัว) ตารางออกเสียงพินยินอยู่ด้านท้าย การออกเสียงภาษาจีน ไม่สามารถดเยเป็นา้ั้ด"

วรรณยุกต์ 声调  Shēngdiào

อาจเป็นรูปภาพของ ข้อความพูดว่า "การสอนภาษาจีน PIM 声调 วรรณยุกต์ 阳平 上声 阴平 สามัญ bã เช่น 轻声 去声 โท จัตวา bá ป๋า ปา เอก bă ป่า bà เสียงเบา ba ป้า ปะ เสียงเบา 轻声เสียงเบาไม่มีสัญลักษณ์ ไม่มีสัญลักษณ์ วรรณยุกต์ในภาษาจีนมี ป เสี่ยง การออกเสียงภาษาจีน ไมสาถดเีเป็นาไทยห้ดูด้งท้ทหมด"

อาจเป็นรูปภาพของ ข้อความพูดว่า "การสอนภาษาจีน PIM 拼音形式结»构 ส่วนประกอบของพินยิน ส่วนประกอบเสียงพยางค์ภาษาจีน ประกอบด้วย พยัญชนะ 声母 สระ 韵母 วรรณยุกต์ 调 3 ส่วน ดังตาราง + bã ปา b t j zh + ong ia + ถง tóng jiă zhuàn uan เจี่ย จ้วน"