ลักษณะเศรษฐกิจ

ลักษณะทางเศรษฐกิจของทวีปอเมริกาเหนือ

เศรษฐกิจของทวีปอเมริกาเหนือ 
                
            ลักษณะทางเศรษฐกิจ ของกลุ่มประเทศในทวีปอเมริกาเหนือมีทั้งเศรษฐกิจแบบเสรีประชาธิปไตยและแบบสังคมนิยมคอมมิวนิสต์ คือ มีทั้งเศรษฐกิจ ด้านอุตสาหกรรม พาณิชยกรรม และ
 
เกษตรกรรม ซึ่งจำแนกเป็น 2 กลุ่ม คือ  

1.  กลุ่มที่มีความเจริญก้าวหน้าทางเศรษฐกิจระดับสูง ได้แก่  สหรัฐอเมริกาและแคนาดา ทั้งสองประเทศนี้จัดเป็นประเทศอุตสาหกรรมชั้นนำของทวีปและของโลก นอกจากความเจริญก้าวหน้าทาง
 
ด้านอุตสาหกรรมแล้ว ด้านพาณิชยกรรมและด้านเกษตรกรรมก็นับว่ามีความก้าวหน้าสูงด้วยรายได้เฉลี่ยต่อบุคคลอยู่ในระดับสูงเกิน 5,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาต่อปี 

ทั้งสหรัฐอเมริกาและแคนนาดามีระบบเศรษฐกิจแบบเสรีนิยมหรือทุนนิยม มีการค้าขายแบบเสรีกับประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก โดยเฉพาะประเทศที่มีการปกครองระบอบประชาธิปไตยด้วยกันนอกจากนั้น
 
สหรัฐอเมริกาและแคนาดาก็มีความสัมพันธ์ทางการค้าด้วยดีมาตลอด

2.  กลุ่มที่มีความเจริญทางด้านเศรษฐกิจต่ำ ได้แก่ ประเทศในกลุ่มอเมริกากลางและประเทศในหมู่เกาะอินดีสตะวันตก ประเทศเหล่านี้จัดเป็นกลุ่มประเทศกำลังพัฒนาทั้งทางด้านอุตสาหกรรม พาณิช
 
ยกรรมและเกษตรกรรม รายได้เฉลี่ยต่อบุคคลประมาณ 1,000 ดอลลาร์สหรัฐ หรือต่ำกว่านั้น ประชากรส่วนใหญ่มีอาชีพเกษตรกรรม โดยที่บางประเทศก็ใช้ระบบเศรษฐกิจแบบสังคมนิยม เช่น คิวบา 
 
เป็นต้น


กิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สำคัญของทวีปอเมริกาเหนือ

1. การเกษตรกรรม

1.1  การเพาะปลูก เป็นดินแดนผลิตอาหารที่สำคัญของโลก ทั้งนี้เป็นเพราะมีการนำเทคโนโลยีมาใช้ในการพัฒนาการผลิตพืชผลเพื่อให้ได้ปริมาณมาก เช่น การใช้เครื่องจักร การคัดเลือกพันธุ์พืช การ
 
ใส่ปุ๋ย การชลประทาน เป็นต้น  ทำให้สหรัฐอเมริกาเป็นผู้นำในการผลิตข้าวโพด ข้าวสาลี ข้าวฟ่าง และถั่วเหลือง รวมทั้งการผลิตพืชในเขตร้อน เช่น อ้อย ฝ่าย ยาสูบ ผักผลไม้ เป็นต้น
1.2 การเลี้ยงสัตว์ ประเทศในทวีปอเมริกาเหนือเป็นผู้นำทางด้านการเลี้ยงสัตว์เกษตรกรมีความชำนาญในการเลี้ยงสัตว์   มีการทำฟาร์มปศุสัตว์ขนาดใหญ่ โดยเฉพาะชาวอเมริกันนิยมรับประทาน
 
อาหารประเภทเนื้อสัตว์ นมเนย  มากกว่าอาหารโปรตีนชนิดอื่น ประกอบกับมีทุ้งหญ้าเลี้ยงสัตว์กว้างขวางมาก และมีอากาศเหมาะสมที่จะเลี้ยงสัตว์ แหล่งเลี้ยงสัตว์พวกโคเนื้อส่วนมากจะมีอยู่ในเขต
 
ทุ่งหญ้าตะวันตก ไม่ห่างไกลจากเทือกเขาร๊อกกี้มากนัก เรียนว่า “เกรตเพลน (Great Plain)  เป็นแหล่งที่มีอากาศแห้งแล้งอุดมสมบูรณ์ด้วยหญ้า ส่วนบริเวณภาคกลางและภาคตะวันออกของทวีปมีการ
 
เลี้ยงโคเนื้อ โคนม สุกร และสัตว์ปีกจำนวนมาก โดยเฉพาะในบริเวณใกล้ทะเลสาบใหญ่ ซึ่งมีอากาศเย็นและมีทุ่งหญ้าอุดมสมบูรณ์  นอกจากการทำฟาร์มแล้วยังมีการเพาะปลูกพืชเพื่อเลี้ยงสัตว์ควบคู่
 
กันไปด้วย  ทำให้สัตว์เลี้ยงมีคุณภาพดี สามารถผลิตเนื้อ นม และเนยได้ปริมาณมาก ในเขตอากาศหนาวเย็น มีการทำฟาร์มเลี้ยงสัตว์ประเภทขน เช่น มิ้งค์  เออร์มิน ส่วนตามชายฝั่งมหาสมุทรอาร์กติก 
 
มีอากาศหนาวเย็นยิ่งขึ้นมีการเลี้ยงกวางเรนเดียร์   แหล่งเลี้ยงวัวนม ได้แก่บริเวณรอบ ทะเลสาบ ทั้ง 5
การทำฟาร์มปศุสัตว์ขนาดใหญ่ ชาวอเมริกัน
 
1.3  การล่าสัตว์  การลี้ยงสัตว์เป็นอาชีพที่ทำกันอยู่บ้างในบริเวณที่มีอากาศหนาวในเขตภาคเหนือและแถบป่าเมืองร้อน แต่เดิมมาอาชีพล่าสัตว์ทำกันมากในเขตป่าไม้ทางภาคเหนือที่อุดมสมบูรณ์ด้วย
 
สัตว์ประเภทขนปุย เช่น มิงค์ สุนัขจิ้งจอก หมี บีเวอร์ เออร์มิน แต่ปัจจุบันมีความสำคัญลดน้อยลงบางแห่งก็นำสัตว์เหล่านี้มาเลี้ยงแทน
สุนัขจิ้งจอกขั้วโลกเหนือ.jpg
ตัวมิงค์.jpg
images (3).jpg
สุนัขจิ้งจอก 
มิงค์  
หมี    


เออร์มิน.jpg
 
528853-topic-ix-22.jpg
บีเวอร์       
 
เออร์มิน
                                                     
1.4 การประมง บริเวณน่านน้ำชายฝั่งและนอกฝั่งมหาสมุทร์แอตแลนติกและแปซิฟิกอุดมสมบูรณ์ไปด้วนสัตว์ทะเลจึงมีการจับปลาในเขตน้ำตื้นชายฝั่งแกรนด์แบงก์ แหล่งปลาชุกชุมอยู่ใกล้เกาะ
 
นิวฟันด์แลนด์  ปลาที่จับได้ส่วนใหญ่เป็นปลาคอด ทางชายฝั่งตะวันออกจนถึงแหลมฟลอริดามีการจับปู่ กุ้งและหอยมาก ส่วนทางด้านฝั่งแปรซิฟิกตะวันตกตั้งแต่ฝั่งอะแลสกาจนถึงแคลิฟอร์เนียมีการ
 
จับปลาแซลมอน ฮาลิบัต และปลาทูนา นอกจากนั้นมีการจับปลาวาฬในเขตอากาศหนาว การงมฟองน้ำและอื่น ๆ ในเขตร้อน
ปลาคอด.jpg
แซลมอน.jpg
ทูน่า.jpg
ปลาคอด    
ปลาแซลมอน
ปลาทูนา


 
Atlantic_Halibut.jpg
 
 
ปลาฮาลิบัท
 
                                                                   
1.5  การทำป่าไม้  ทวีปอเมริกาเหนือ มีการผลิตไม้ได้มากรองจากทวีปยุโรป เพราะมีเนื้อที่ป่าไม้กว้างขวางมาก คือ ประมาณ 1 ใน 3 ของเนื้อที่ทั้งหมด เป็นป่าไม้ที่ให้ประโยชน์มาก เช่น ใช้เป็นไม้ซุง
 
ผลิตเยื่อไม้ ในอุตสาหกรรมกระดาษและอื่น ๆ บริเวณป่าไม้สนซึ่งเป็นไม้เนื้ออ่อนที่สำคัญมีมากในแคนาดาและอะแลสกา ไม้เนื้อแข็งมีมากในสหรัฐอเมริกา ป่าไม้ส่วนใหญ่ในสหรัฐอเมริกาและ
 
แคนาดา เป็นป่าที่ได้รับการอนุรักษ์อย่างดี

1.6  การทำเหมืองแร่  ทวีปอเมริกาเหนือมีการทำเหมืองแร่ติดต่อกันมาเป็นเวลานานแล้ว โดยเฉพาะสหรัฐอเมริกาและเม็กซิโก สินแร่ที่ผลิตได้มากของทวีป ได้แก่ เหล็ก (แคนนาดา สหรัฐอเมริกา 
 
เม็กซิโก)  เงิน (เม็กซิโก สหรัฐอเมริกา แคนนาดา ฮอนดูรัส)  ทองคำ (สหรัฐอเมริกา เม็กซิโก แคนนาดา) ทองแดง (สหรัฐอเมริกา แคนนาดา) บอกไซต์ (จาไมกา ไฮติ สาธารณโดมินิกัน คิวบา) 
 
 นอกจากนี้ยังมีการทำเหมืองแร่ชนิดอื่น ๆ อีกในหลายประเทศของทวีป เช่น เหมืองแร่พลวง ตะกั่ว ยูเรเนียม
250px-Chino_copper_mine.jpg
เหมืองทองแดงเอลชิโน ตัวอย่างเหมืองเปิดในสหรัฐอเมริกา
 
2. การอุตสาหกรรม 
    
      อเมริกาเหนือเป็นทวีปที่ได้ชื่อว่าล้ำหน้าที่สุดในเรื่องการอุตสาหกรรมของโลก โดยเฉพาะ อย่างยิ่ง ประเทศสหรัฐอเมริกา จะมีโรงงานผลิตสินค้าชนิดต่างๆ กระจายอยู่ทุกภูมิภาคของประเทศ ส่ง
 
ผลให้สหรัฐอเมริกากลายเป็นชาติผู้นำทางด้านอุสาหกรรมของโลก รายได้ประชาชาติมากกว่าร้อยละ 50 มาจากการผลิตสินค้าอุตสาหกรรม อุตสาหกรรมสำคัญได้แก่การผลิตเหล็ก และเหล็กกล้า 
 
เครื่องจักรกล อุตสาหกรรมเกี่ยวกับการขนส่ง เขตอุตสาหกรรมที่สำคัญ ของสหรัฐอเมริกา คือ ชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก เข้ามาภายในจนถึงทะเลสาบใหญ่ทางตะวันตก และเขตที่ราบลุ่มแม่น้ำ
 
มิสซิสซิปปี มีประชากรอาศัยอยู่หนาแน่น ย่านอุตสาหกรรมของแคนาดาอยู่บริเวณทางตอนใต้ของ ประเทศ ทำกระดาษและเยื่อไม้ 
5308261601.jpg
“ดีทรอยต์” อยู่ในรัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา เมืองหลวงของอุตสาหกรรมยานยนต์

3. การพาณิชยกรรม 
     
        ทวีปอเมริกาเหนือ เป็นตลาดการค้าสำคัญของโลก มีประชากรจำนวนมาก เศรษฐกิจดี โดยเฉพาะประชากรในสหรัฐอเมริกาและแคนาดาซึ่งทั้งสองประเทศเป็นตลาดการค้าเสรี จึงมีสินค้าจากทั่ว
 
ทุกมุมโลกส่งเข้ามาจำหน่ายในประเทศทั้งสอง สินค้าส่วนใหญ่จะเป็นวัตถุดิบและอาหาร เช่น สินแร่ น้ำมันปิโตรเลียม พืชผลทางการเกษตร อาหารสำเร็จรูป ในขณะที่สินค้าขาออกจะเป็นสินค้า
 
อุตสาหกรรม เช่น รถยนต์ เครื่องบิน อุปกรณ์ไฟฟ้า และเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์ เคมีภัณฑ์ เครื่องจักรกล รวมทั้งอุปกรณ์ที่มีเทคโนโลยีทันสมัย และอายุธยุทโธปกรณ์  อย่างไรก็ตามทวีปนี้ก็ยังเสีย
 
เปรียบดุลการค้าให้กับภูมิภาคอื่นของโลก โดยเฉพาะประเทศสหรัฐอเมริกาส่วนประเทศอื่นก็เสียเปรียบดุลการค้าเช่นกัน โดยเฉพาะเม็กซิโก ค่อนข้างมีปัญหาทางเศรษฐกิจมาก ดั้งนั้นทั้งสามชาติผู้นำ
 
ในทวีปอเมริกาเหนือ  คือ สหรัฐอเมริกา แคนาดา และเม็กซิโก จึงได้เข้ามารวมกลุ่มการค้าเสรีอเมริกาเหนือหรือนาฟตา (NAFTA) ขึ้น เพื่อต่อรองกับญี่ปุ่นซึ่งเป็นชาติอภิมหาอำนาจทางเศรษฐกิจของ
 
โลกด้วย สำหรับประเทศอื่นในทวีปส่วนใหญ่เป็นประเทศเกษตรกรรม การติดต่อค้าขายมีไม่มากนัก โดยสินค้าส่งออกเกือบทั้งหมด จะส่งไปยังสหรัฐอเมริกาและมีเพียงส่วนน้อยที่ส่งไปยังทวีป
 
อเมริกาใต้ ส่วนสินค้าเข้าจะเป็นสินค้าอุตสาหกรรมซึ่งส่งมาจากสหรัฐอเมริกาญี่ปุ่น สหภาพยุโรป บราซิล และอาร์เจนตินา 
 
 
กล่าวโดยภาพรวม ก็คือ การพาณิชยกรรมของทวีปอเมริกาเหนือมีความหลากหลาย และมีบทบาทสำคัญมากโดยเฉพาะในกลุ่มประเทศแองโกล-อเมริกา ส่วนประเทศอื่น ๆ ในภูมิภาคซึ่งมีฐานะทาง
 
เศรษฐกิจไม่ดี การพาณิชยกรรมยังไม่กว้างขวางนักและมักจะเป็นการค้ากับประเทศเพื่อนบ้านด้วยกันเองเป็นหลัก